6 Mart 2015 Cuma

HARP KALDIRIMINDA AŞK

sen şimdi yanımda yepyeni bir türkü gibisin 
hiç görmediğim yıldızlar gözlerine doğmuş
 
bir büyüklük duygusu dağlar gibi yüreğinde
 
ah biz mutluluğu böyle aranıp duracak mıyız
 
yağmur hep böyle yağacak mı hatıralara
 
eksik olan bir şey var sana bana dair
 
belki bir rüzgar belki rüzgardan da hafif
 
ama kalbimiz yine uzak bir deniz gibi boş
 
heybetli gurupların belirdiği saatlerde
 

sen şimdi yanımda yepyeni bir türkü gibisin
 
acaba nasıl öğrenmişim nasıl farkında olmadan
 
her şey nasıl olup geçmiş nasıl barut yağmış
 
nasıl güneş vurmuş zehirlenmiş şehrin üstüne
 
şimdi hangi kıyılarda gemiler demir alıyor
 
güney rüzgarlarına açıp yelkenlerini
 
belki bir italyan kızı tüfeğine dayanmış
 
senin gibi barışı tasarlıyor dağlarda
 
mahzun esirler harp şarkıları kadar mahzun
 
gizlice talim ediyor hürriyet adımlarını
 

sen şimdi yanımda yepyeni bir türkü gibisin
 
ah şu harp bitse rüzgar gibi bir nefes alabilsek
 
kimseler kimseler çıkmasa yolumuzun üstüne
 
yağmur yağsın varsın ıslansın saçlarımız
 
yalnız duyulmaz olsun göğsümüzdeki darlık
 
dilimizdeki kilit kolumuzdaki zincir
 
ömrümüz meçhullerden meçhullere akıyor
 
saatler bizim değil kitaplar bizim değil
 
bizim değil yaşamak bizim değil hiçbir şey
 
kendi dünyamızda yabancılar gibiyiz
 
ya çok erken ya çok geç doğmadık mı sevgilim
 
buna rağmen mutluluğa inanıyoruz

 ATTİLA İLHAN